In de Oude haven ligt in een hoekje tegen het Spuiplein aan al jaren een oude botter min of meer te verpauperen. Deze botter is nooit gebruikt voor de visserij maar echt gebouwd als botter voor de recreatie. Het botter “Bruintje” werd in 1979 gebouwd in opdracht van de familie de Bruin door de bekende scheepsbouwmeester Willem de Vos. Het schip is gebouwd in de vissermanuitvoering en heeft dezelfde authentieke uitstraling als de in 1986 gebouwde gemeentebotter de BU210. Willem Vos is bekend als de man met de grote baard, die de leiding had bij de bouw van een replica van de Oost-Indiëvaarder Batavia in Lelystad. Minder bekend is dat hij, voordat hij aan het grote avontuur in Lelystad begon, een tijd in Friesland heeft gewoond. In 1975 verhuisden Willem zijn gezin van hun geboortedorp Broek in Waterland in Noord-Holland naar Sint Jacobiparochie. Het baarde veel opzien omdat hij daar in zijn tuin een botter bouwde. Hij bouwde zelfs meerdere botters waarvan er nu een al jaren in de Museumhaven van Spakenburg ligt. Een door Willem Vos in 1977/1978, gebouwde botter was naar tekening van de botter "Vrouwe Cornelia" uit 1896. Waarschijnlijk is het ontwerp van de Bruintje gerelateerd aan dezelfde tekening. 

​

Dit alles geeft wel een stuk toegevoegde historische waarde aan de Bruintje en daarmee aan de Museumhaven van Spakenburg

Het schip ligt daar al jaren te koop en wordt er niet beter op. Als bottereigenaar heb je te maken met veel kostbaar onderhoud. Iets was steeds meer mensen afschrikt om een dergelijk schip aan te schaffen. Waarschijnlijk ook de reden dat dit schip al zo lang te koop ligt. Een schip dat een verwaarloosde indruk maakt is geen pluspunt voor onze mooie historische Museumhaven. Een haven die door zijn uitstraling jaarlijks vele mensen trekt voor een bezoekje aan Bunschoten-Spakenburg.

 

Dit alles heeft een groepje botterliefhebbers doen besluiten een stichting op te richten het schip aan te kopen en onder te brengen in deze stichting. Doel het schip weer in zijn oude staat terug te brengen en te behouden voor de Museumhaven van Spakenburg. Ook de twee dochters van de opdrachtgever horen bij de oprichters van de stichting. Voor hen is vooral de emotionele waarde groot dat het schip dat zij zelf als kind gedoopt hebben bij de tewaterlating, behouden blijft voor de toekomst. Wordt vervolgd dus!